Prof.Dr.Ayhan Kızıl

hasret ve özlemle

Canım ogretmenim. Rektor oldugunuz dönemde okudum ve sizin çağdaş ,kadın erkek esitligi olan harika uygulamalarinizla okudum, kampüste kampusu yasadim.sizin güleç yuzunuzle derslerinizi dinlediğim için çok şanslı olduğumu düşünüyorum.daha bir çok yaptığınız harika şey vardir belki ;ve biz bunlarin guzel sonuclarini yasamisizdir . öğrenciydik herşeyin farkında değildik.90 lı yılların çok özel ve muhteşem aydınlanma ve özgürlük yılları olduğunu ve sizin de bu dönemde idareci olarak daha da ozgurluk verdiginizi ve gençlere hep guvendiginizi ; bunun sonucu olarak bizlere en güzel imkanlari sundugunuzu düşünüyorum. Turkiyenin her yerinde (cok il gezdim görev icabi) harika hocalarimizdan harika şeyler öğrenmiş ve çok iyi bir eğitim almış oldugumuzu gordum.Sizin eğlenceli bir şekilde mayo klinik anilarinizi anlattiginizda bizimse sizin caniniz acidigi için icimizin ciz ettigini hatirliyorum.nur içinde yatın mekanıniz cennet olsun canım hocam.aramizdan erken ayrilisinizi duydugumda gözümden akan yaşlara hakim olamadim. En güzel gençlik donemimizin nadide bir kisisinin aramızdan ayrilmasi biz öğrencilerinizi derinden uzdu.sizi çok seviyoruz.hep sevecegiz.

Kızıl ailesinin hayatımda yeri ayrıdır. Rahmetli Prof. Ayhan Kızıl, babamın görüşme talebine olumlu yanıt verip Uludağ Üniversitesine bağlı Fakültede tedavime izin vermişti. Türkiye’de sağlıkta imkanlar sınırlı bir dönemmiş. O dönem ağır zatürre hastalığının tedavisinde gerekli makine sadece Uludağ Üniversitesi Hastanesinde varmış. Rahmetli de babamın çaresizliğine dayanamamış, özel talimatla benim hastaneye yatmama izin vermiş. Belki de babamın sigortası bile yoktur o dönem. Yani önce Allah’ın izni sonra Ayhan Beyin girişimiyle küçük bir bebekken bu yaşa geldim. Allah rahmet eylesin, Kızıl ailesinden razı olsun. Her vakit duamda hatırlamaya çalışırım.

Değerli iş arkadaşım Prof.Dr.Ayhan Kızıl, çok ani ölümün beni ve eşimi çok üzdüğü için cenaze töreninde konuşacak gücüm yoktu. 1984’te Eğitim Fakültesi Dekanı olarak göreve başladığım tarihten beri seni, senato ve yönetim kurulu toplantılarında cesurca görüşünü açıklayan, kararlarının arkasında dik duran mütevazi, “adam gibi adam” olarak tanıyorum. Seninle birlikte çok önemli kararlara imza attık. 1992’de U.Ü’ne rektör adayı olduğunda tıp dışından olan rektör adayına oy vereceğimi sana söylediğim halde; sen rektör olarak seçildiğinde dekanlıktan istifamı kabul etmedin. Ulviye senin bana yardım etmeni istiyorum, diyerek kurumunu düşünen yönetici davranışı sergiledin. İş arkadaşların eğer “durumdan vazife çıkartıyorsa” onlara güvenen, onların yolunu açan örnek bir rektör olarak 8 yıl üniversitemizi yönettin. Şehrin tüm dinamiklerini harekete geçirerek tıp ve diğer fakültelerin bilhassa fiziksel alt yapılarını güçlendirdin. Senin döneminde U.Ü. öğrencilerin öncelikle tercih ettiği üniversite oldu. Asla kinci olmayan, öğrencileri ve üniversitenin tüm çalışanları ilke sıcak ilişkiler kuran şehrimize Bursa Senfoni Orkestrası’nı kazandıran, Çağdaş Eğitim Kooperatifi’nin kuruluş aşamasında önemli katkılar koyan Prof.Dr.Ayhan Kızıl’ı çok sık hatırlıyor ve anıyoruz. Nur içinde yat.

Son gün muayenehanede seni gören hastalarımız saygıyla, selamladılar hatırını sordular, ertesi günü hepsi telefon ederek senin onlara yaptığın bir iyiliği veya ortak bir anınızı anlattılar.Gördüm ki nerdeyse, Bursa da, elinin değmediği insan kalmamış. Çok sorun etmezdin hiç bir şeyi(yada öyle görünürdün) çok kızsan bile, kısa zaman sonra hemen unuturdun. Üstünde durmazdın. Uzatmazdın. Bir şekilde yatışırdı tartışma, sendeki bu özelliği görerek, olgunluk bu işte herhalde, bende böyle olmalıyım diye düşünürdüm. Hangi sofrada olursak olalım makul bir miktar yer ve bu yeter derdin. Hatta kalkar giderdin. İşte bunu hala senin gibi becerebilmiş değilim. Bu anlattıklarım senin çok beğendiğim insan, Ayhan Kızıl yanların. Seni ilk tanıdığımda üniversitede idik. O gün kız arkadaşım şimdiki karıma apandisit ameliyatını bu yapacak dediler. Genç bir cerrah olarak, çok yakışıklı idin. Acayip kıskanmıştım. Zaten okulda herkes döner bakardı. Kızlar hayrandı. Yaşadığın sürece hep yakışıklı kaldın. Hep hayran olduk sana. Hekimliğin, cerrahlığın çok başarılı, hocalığın çok başarılı, dostluğun çok başarılı. Babalığın, dedeliğin çok başarılı. Yöneticiliğin en başarılı idi. Eğer Uludağ Üniversitesi bugün buralarda ise bunda en büyük katkı senindir. Ben senin dostun olarak senden çok şey öğrendim. Seninle öğündüm, sen gerçekten badem gözlüydün Ayhan abi …Nurlar içinde yat.